Leave Your Marks

Meer dan 3 jaar heb ik het volgehouden. Maar nu is de kop eraf. Ik had me voorgenomen een streep te trekken onder mijn blogverleden, en voortaan enkel nog te tweeten, facebooken, myspacen en pulsen.  

Ik had nochtans zo’n boeiende blogs kunnen schrijven naar aanleiding van de metamorfose van de grijze muis Yves Leterme tot premier, over Laura Lynn die zwanger wou worden, Jeanine Bisschops die na een jaar haar hart luchtte over de breuk met Johnny Voners. Zelfs het bericht dat Laura Lynn zwanger wou worden, kon me niet tot bloggen aanzetten.

Het was uiteindelijk Wouter Van Driessche die me zover heeft gekregen. Niet dat ik verwacht dat iedereen Wouter kent, maar nadat ik mijn abonnement op Het Laatste Nieuws had opgezegd, lees ik enkel nog een serieuze zakenkant. Enfin dat had ik gedacht, tot ik in de weekendeditie van 12 december (intussen van vorig jaar) op pagina 42 op de column van Wouter stootte.

Zwart op roos (zalm) werd ik er geconfronteerd met statistieken, cijfers en getallen over masturberen op kosten van de baas. En wat blijkt? Er wordt nogal wat afgemasturbeerd op de werkvloer, volgens een poll van een Deens dagblad waaruit Het Laatste Nieuws citeert, en dat De Tijd klakkeloos overneemt.

“Ruim helft vrouwen masturbeert op het werk” kopte de krant. Maar liefst 57 procent van de vouwen en 60 procent van de mannen slaan op het werk wel eens de hand aan zichzelf. Eén op drie doet het naar eigen zeggen zelfs ‘regelmatig’ zo blijkt.

Nu, bloggen om te bloggen, heeft voor mij geen zin. Dus besliste ik iets met dit wetenschap­pelijk onderzoek te doen. Terug op kantoor bracht ik het onderwerp ter sprake. Niet als variapuntje op het werkoverleg, maar als opener op dinsdagochtend. Ik wou weten of bij ons op kantoor ook 57 procent van de vrouwen masturbeerden, en vooral “waarom”. De mannen lieten we voor de gelegenheid eens buiten beschouwing. Positieve discriminatie noemen ze dat.

Dan was er nog dat bericht van maandag 11 januari op de redactie.be “Jonge vrouwen vrijen ochtendhumeur graag weg”. Blijkt dat 7 op de 10 vrouwen last hebben van een ochtendhumeur. So what ? Maar er zijn remedies voor, zo blijkt uit een onderzoek van het voedingsmiddelenbedrijf Hero bij 500 vrouwen tussen 20 en 35 jaar oud. Pal in de doelgroep van de collega’s op het werk.

Bij een kwart van de vrouwen verdwijnt het slechte humeur wanneer ze kunnen uitslapen. 1 op de 10 vrouwen geraakt dan weer aan een goed humeur na een vroege vrijpartij met hun partner. Dit scoort zelfs beter dan een uitgebreide douche of bad. Mocht dit allemaal niet aanwezig zijn, dan biedt de stevige kop koffie nog soelaas. Behalve voor die uitgebreide douche of bad, is bij ons op het werk alles voor handen. Ten minste als ik er zelf ook wat vaker zou zijn.

En omdat alle goede dingen uit 3 bestaan, was er het artikel in Jobat dat voor mij de doorslag gaf. Jobat kopte “7 manieren om seks te hebben op het werk, zonder gepakt te worden.”

 http://bit.ly/9MGa0l   Wat heb je daar nu aan, dacht ik meteen. Ik ken meer dan 7 manieren om eens goed gepakt te worden. En zoals den Bart al eens tweete: “Om serieus te worden genomen in de pornosector, moet je serieus genomen worden.”

Voor mij werd veel duidelijk. Morgen formuleer ik mijn voornemen voor 2010: “ik zal vaker en ook op maandag op kantoor zijn”.  Die cijfers van masturberende collega’s op het werk moeten naar omlaag.

Mijn kantoor is nog steeds op de eerste verdieping, en ik haal mijn deurhanger met “niet storen behalve voor koffie en creatieve ideeën” van onder het stof. Dames, voortaan kun je ongestoord klaar komen op het werk. Ook, en vooral in 2010.

want ik wil SEKS met mijn eigen vrouw

Even zag het er naar uit dat ik zou worden opgenomen en behandeld wegens seksverslaving. Net als Balthazar Boma keek ik uit naar een therapie met overdosis, en nu en dan een koude douche. Mijn vrouw verdacht me er zelfs van dat ik die 46-jarige man was, die in Gent kamers verhuurt aan studente(s) in ruil voor 3 keer seks per week. Hij haalde hiermee de voorpagina, terwijl ik uit het Telefacts programma werd geweerd over seksverslaving. Alleen omdat ik op de laatste vraag niet aan seks dacht. Ik had negen op tien keer ‘seks’ geantwoord, tot die knul van het productiehuis vroeg of ik seks wou met mijn schoonmoeder.

Bleek nadien dat hij schoonzus had gezegd, en dat ik vaneir aan seks dacht, maar tegen dan waren ze de camera’s en belichtingstoestanden al aan het inladen. Anders was ik nu op tv geweest, en had iedereen me op straat herkend. Zij het dan als seksverslaafde. Ik kan me zo al de blikken inbeelden van die begerige vrouwen die uit medelijden met mij naar bed zouden willen. En dan kon ik ten minste ook naar mijn ziekenkas gaan, om geld terug te krijgen. 5 euro per 10 gebruikte condooms die je opstuurt. In Amerika blijkt 5% van de bevolking een lotgenoot te zijn, in mijn vriendenkring ligt dat percentage een pak hoger, maar die hebben dan meestal ook lelijke vrouwen.

Nu blijkt evenwel dat het libido van een vrouw afneemt zodra ze haar man te pakken heeft. We wisten dat ze leep waren die wijven, maar nu heeft een onderzoek aan de Hamburg-Eppendorf-universiteit in Duitsland dit nog maar eens aangetoond. Blijkt dat bij jonge vrouwen met een vaste relatie de behoefte aan regelmatige seks (en hiermee bedelen we dus iedere dag, gelijk eten en drinken) al na een viertal jaar met zowat de helft afneemt. Dus heren, als je het nu maar 1 keer doet per week, deed je het vroeger ook niet overdreven veel. Aber, bij ons, mannen, ligt de situatie helemaal anders. Onze seksuele appetijt neemt niet of nauwelijks af, zelfs niet na veertig jaar huwelijk, maar over dat laatste kan ik niet meepraten.

De universiteit vond 500 koppels bereid om over de wijzigingen in hun seksleven te getuigen. De wetenschapper kwam tot de vaststelling dat het libido van vrouwen tijdens de eerste maanden van een relatie nog op gelijke hoogte staat met dat van hun venten, maar al na amper een jaar is dat gehalveerd, om na twintig jaar terug te vallen op amper één vijfde. De Pussy Cat en de Why Not doen niet voor niks gouden zaken. Maar er zijn ook mannen gelijk ik die hun partner met respect behandelen. Wij behouden een gezonde portie libido en seksuele appetijt om onze partner tevreden te houden en rivalen op afstand te houden zoals dat heet. We hebben ze destijds binnen gedaan door een hoge frequentie hoog in ons vaandel te dragen, en willen nu niet onderdoen.

Vrouwen die een partner hebben met een hoger opleidingsniveau blijven ook meer werk van seks te maken, omdat zij ervan uitgaan dat hun partner ook een waardevolle partij kan vormen voor een ander wijf. Enfin, liever dat dan een ster kwijt gelijk den Comme Chez Soi!

“Nog heel even wachten en Sinterklaas is er weer.  Ook dit jaar komt Hij 3 weken wonen in zijn stad Sint-Niklaas.  Op zondag 12 november ontvangen we de sint groots en van 13 november tot 5 december mag iedereen het Huis van de Sint komen bezichtigen.” tot zover het officiële bericht dat daags na de verkiezingen door het stadsbestuur verspreid werd.

Het is allemaal voor niets geweest. Wekenlang werden de invalswegen naar onze (centrum)stad versierd met koppen van lijsttrekkers en meedingende kandidaten. Van strenge blikken tot lachende vrouwen die er volledig voor gingen. Wat me toen al opviel, en zondag bevestigd werd, is dat de breedte van de lach in veel gevallen omgekeerd evenredig is aan het aantal (voorkeur)stemmen.   Je had (www.)Mike Nachtegael(.be) eens moeten zien. Zo’n serieuze opvolger voor onze schepen van begroting, maar hij heeft het wel gehaald.

Ene Raf Smet stapte de politiek in met grote trom en dito lach. Hij werd 21^ste opvolger met 272 stemmen. Brenda De Cock heeft ook een mooie lach, maar werd met 293 voorkeurstemmen 16^de opvolger voor de SP.a in de gemeenteraad. Zelfs als de volledige SP.a fractie door een besmettelijke dodelijke ziekte wegvalt, maakt ze nog geen kans om ooit gemeenteraadslid te worden, al ware het maar omdat ze ook besmet zou zijn.

Maar liefst 632 mensen hebben hun voorkeurstem aan (www.)Nathalie Van Garsse(.be) gegeven. Wat wil je. De lokale schoonheid figureert op haar strooifolder tussen De Lopers op de Grote Markt en laat suggestief niet alles zien. Op haar website evenwel wel. Je komt er zelfs te weten dat ze twee konijnen heeft: Plush en Wollie heten ze. Bovendien zegt ze in een tekstballonnetje “Ik denk elke dag aan u.”  Wel Nathalie, ik heb sindsdien ook iedere dag aan jou zitten denken. Mijn gedacht. Nathalie liet nog weten dat ze last heeft van kriebels in de buik, dromen in het hoofd en een heleboel leuke ervaringen uit het jeugdwerk in het hart. Dat wordt pas een toffe madam in de gemeenteraad.

En er komt nog schoon volk naar de gemeenteraad: Wouter Van Bellingen komt naast De Wilde Sigrid te zitten. Benieuwd hoe zij haar derde focuspunt zal waarmaken. De 20-jarige dochter van de centrummanager wil Sint-Niklaas een dorpsgevoel geven en er tegelijkertijd een zoete en leefbare stad van maken. ‘k Heb zo’n voorgevoel dat ze daarmee wel iets anders bedoelt dan een leefbaar Sint-Niklaas waar een andere partij mee uitpakte.

Die vinden namelijk van zichzelf dat zij dé grote overwinnaar zijn met een sprong vooruit van maar liefst 7%, naar 26,5%, en 3 raadsleden meer. Objectief gezien stemt één op de 4 Sint-Niklazenaars nu voor VB. Met 11 gemeenteraadsleden vormt het Vlaams Belang een even grote fractie als CD&V/n-va, ook al hebben meer kiezers op deze laatste combinatie gestemd.

Terug naar de lach van de dag. Heeft iemand Kris Van Der Coelden of Gaspard Van Peteghem zien lachen op de groepsfoto? Urbain Vercauteren wel, maar dat was omdat die naast Christel Geerts mocht staan op de foto. Wie sinds zondag groen lacht, is Edwin Foubert. Hij behaalt met 541 voorkeurstemmen geen zitje in de gemeenteraad, en vond nochtans dat hij er met zijn inspiratie en visie nog zeer veel had kunnen doen. De man was 4 keer lijsttrekker (zij voor Agalev) en haalt nu amper 100 stemmen meer dan mijn buurman Rudi Van Aerde van de Bond Moyson.

De SP.A die met zijn 12 zetels en een kartel met Groen! (2 zetels) en Spirit naar de verkiezingen is gestapt, behoudt op die manier zijn 14 zetels. Waarvan 1 voor groen en 2 voor Spirit. Nelly Maes is back in town. De Christen-democraten CD&V stapten met hun 10 zetels en de 2 n-va mandatarissen naar de kiezer. N-va heeft er ééntje moeten afgeven, maar eigenlijk was hun tweede zitje waarop Annemie Charlier terecht was gekomen, destijds al van Nelly Maes die even de Europese toer is opgegaan. Lieven Dehandschutter blijft stevig in het zadel met zijn 1331 voorkeurstemmen.

Oh ja, wat die zwarte pieten betreft. Om het verblijf van de Sint goed te laten verlopen, is het stadsbestuur op zoek naar heel veel zwarte pieten die willen helpen bij de aankomst van de sint op zondag 12 november en in het Huis van de Sint (van 13 november tot 5 december).  De minimum leeftijd van een zwarte piet is 17 jaar.  Alle zwarte pieten krijgen speculaas en een financiële vergoeding. Zou dat een zoethoudertje zijn voor al die kandidaten die gisteren uit de boot gevallen zijn ? Misschien maken ze hier meer kans om erbij te zijn. Keep smiling !

Zondag 8 oktober is het weer zover. Na 6 jaar wordt ‘de bevolking’ - de gewone mens zoals u en ik dus - geacht zijn stem te laten horen en te kiezen voor een al dan niet nieuw bestuur in zijn stad of gemeente. Een illusie van democratie wordt hiermee in leven gehouden, want al dan niet bekend gemaakte voorakkoorden en kartels hebben bepaalde meerderheidspartijen alvast verzekerd van hun nieuwe zitje in de respectieve gemeenteraden en stadsbesturen.

In ons eigenste Sint-Niklaas prijkt Freddy Willockx voor het stadhuis met de boodschap “Veel Gedaan, nog veel te doen”. En hij wordt hierin bijgetreden door zijn coalitiepartner de CD&V. “Het werk is nog lang niet klaar” vindt ook lijsttrekker Jos De Meyer. Maar ook in die andere centrumstad Brugge wil de burgemeester ‘Voortdoen’, want “we kunnen nog veel doen voor Brugge” luidt het in West-Vlaanderen.

Een aandachtige analyse van de verschillende verkiezingsprogramma’s leert ons dat het werk in om het even welke (centrum)stad of gemeente nooit af zal zijn. Stel je voor dat een burgemeester of een partij naar de kiezer trekt met de boodschap: Het is welletjes geweest. We hebben de Grote Markt vernieuwd, het stationsplein heraangelegd, een Koopcentrum geopend aan de rand van onze stad én het stadscentrum bloeit. Onze job zit erop. Kies nu maar (voor) een ander.

Het stadscentrum mocht niet bloeien tegen het einde van deze legislatuur, want anders had het volgende stadsbestuur niets meer te realiseren. Het evenementenplein mocht geen megasucces zijn, want anders kun je geen professioneel evenementenbeleid beloven. En de files op de Parklaan mochten niet opgelost zijn, want anders kun je die busbanen niet ontdubbelen in een volgende legislatuur. En ga zo maar door.

Een goed politicus moet nu eenmaal in zijn eigen toekomst voorzien. Uiteindelijk gaat het om een ‘tijdelijke’ job die in het beste geval 24 of 30 jaar duurt. Van gemeenteraads­lid tot volksvertegenwoordiger, van minister tot Europees parlementslid, van regerings­commissaris tot burgemeester. En zelfs Nelly Maes ziet zich zelf nog eens eindigen als schepen in ruil voor het kartel van haar Spirit met de SP.A.

Wat opviel bij het doornemen van de lijsten van de kandidaten is dat er over het algemeen minder BV’s (sorry Tom) voorkomen op de verkiezingslijsten. Wat wel overeind is gebleven zijn de 2^de generatie-kandidaten. En dan hebben we het niet alleen over de Tobbacks, De Haene, Eyskens of Coens, maar in eigen stad hebben we Somers, Van Daele en Bats. 

VLD-lijsttrekker Mercedes van Volcem in Brugge “is er klaar voor”. De blonde advocate prijkt met haar blauwe handschoenen op de affiche. Ofwel hebben ze dit jaar bij de VLD bezuinigd op hun spindoctor, ofwel moest iedere centrumstad met dezelfde slogan naar dezelfde kiezer trekken, want in eigen stad is de 52-jarige ondernemer Hans Troch ook “Klaar voor het echte werk”. Het échte werk, Hans? En wat heb je al die jaren voordien dan gedaan als ondernemer? Is het dan toch waar dat zelfstandigen hun brood en grote auto’s verdienen zonder (echt) te werken? Nou moe. Respect voor de ondernemer is iets wat men van de VLD zou mogen verwachten, maar waar de CD&V met de pluimen gaat lopen.

Tot zover de slogans. Over naar de verkiezingsprogramma’s. Geen enkele partij rept  in zijn programma met een woord over een MER of een EER van zijn voorstellen. Inderdaad. Wat is bijvoorbeeld het effect op het milieu van het invoeren van een lussensysteem in een stad waardoor je met de wagen heel wat moet om rijden of een busbaan waardoor het autoverkeer aanschuift in de file. Een EER is dan weer een Economisch Effecten Rapport. Heeft ooit iemand durven berekenen wat het economisch effect zou zijn van het doorknippen van een verkeersader zoals de Parklaan op de omzet en overlevingskansen van de handelaars in de binnenstad? Of wat het inkomstenverlies is van de heraanleg van of het openbreken van een straat voor een lokale handelaar? Zoveel is duidelijk. Het werk zal nooit af zijn. Dat van ons ook niet.

Vanmorgen zat er een brief van de Politie tussen de post. Ik heb die vakkundig onderschept zonder dat mijn vrouw er iets van gemerkt heeft. Oef. Het was er een van de Politie van Brugge. Geflitst. Ik was gelukkig niet één van de 47 hoerenlopers die in Antwerpen op de hete daad betrapt was. “Caught with your pants down” gelijk de Engelsen zeggen. Antwerpen voert allang een strijd tegen straatprostitutie. In het bekende Schipperskwartier wordt een gedoogbeleid gevoerd, maar in de Atheneumbuurt moeten de heroïnehoertjes uit het straatbeeld verdwijnen.

Buurtbewoner Frank Hosteaux woont als sinds 1987 in de wijk. Twee jaar geleden kwam er zo’n heroïnehoertje op hem af die het wou doen voor 2 euro. Een pak minder dan bij Honey. Een massage kost er 35 euro en als je ook wil neuken betaal je 50 euro voor pijpen, neuken en een B2B-massage. Ze begint lekker langzaam met wat strelen en kussen. Maar daarna is het van de poes. Moet ik mijn vrouw vanavond eens met mijn Body uitleggen dat B2B in Antwerpen niet Business-to-business betekent.Toffe gast overigens, die Frank. Wil eerst goedkoop wonen, want in de buurt zakken de prijzen van de huizen in mekaar, en krijgt er nog eens goedkope seks bovenop. Hoe dan ook, mannen die in de Atheneumbuurt een pv aan hun been hebben, kunnen het best ’s anderendaags en de dagen erna een dag verlof nemen. De politie stuurt de boete immers naar huis op, en ’s anderendaags staan die mannen al met 250 euro op het politiebureau om hun boete te betalen en de schade te beperken.

Voor dat geld kan je kat 3 weken in het dierenhotel verblijven bij Marc en Kris. Het koppel baat een paradijs voor uw hond en kat in Haasdonk uit. Een luxehotel dat al eind februari zijn zomerboekingen rond heeft. Voor een grote hond betaal je 16,50 euro vol pension. Per dag. Nog altijd minder dan een portie Zeeuwse mosselen.

Sami Sougir heeft het helemaal gemaakt. Ik kende deze Vlaming van allochtone afkomst niet tot vanmorgen. De Gentenaar is benoemd tot algemeen directeur binnen de Vlaamse administratie. Zonder voorspraak en zonder positieve discriminatie. Hij heeft net als tientallen anderen deelgenomen aan een examen en werd als enige geschikte voorgedragen. Dat zeiden ze destijds van Karel Vinck ook toen hij grote baas werd van de NMBS. En dat was zelfs zonder examen. Maar Sami hij heeft nog ambities. Niet alleen trouwt hij in het najaar met de dochter van de Gentse schepen Chantal Claeys, die vorig jaar overleed, Chantal stierf aan kanker, niet haar dochter. Sami is ook nog kandidaat voor de VLD bij de komende gemeenteraadsverkiezingen. Voor wat, hoort wat.

“De dood van Joe heeft een gat in ons gezin geslagen dat nooit opgevuld zal geraken.” zegt papa Guy. Van Hols­beeck wil het proces meemaken in de rechtszaal, als onder­deel van het verwerkingsproces. Telkens als er thuis een ogenblik stilte is, missen ze de bruisende aanwezig­heid van hun tiener die op 12 april werd neergestoken in het Brusselse Centraal Station. Zijn vrouw heeft er het nog lastiger meer. “Zij kan het maar niet verwerken.” vat hij het samen. 

Een zware klus voor die psychologen die voor de bege­leiding mogen instaan. Als mijn dochter me nog eens vraagt wat ze later moet worden, zal ik haar psychologie aanraden. Werk zal ze zeker hebben. Je kunt geen blad in de krant omslaan, of er is werk voor psychologen. Een jongen verdrinkt in Rekem op de Sonnevijver na een epilepsie­­aanval, en lap het team van de dienst slachtoffer­hulp mag de papa, mama en broer opvangen. Een kleine verdrinkt in De Haan, en zie, daar staan ze. Het waren trouwens ook de psycho’s die de ouders van Ewan moesten opvangen die hen hebben aangeraden om een klacht in te dienen tegen Media Markt, maar daar hebben we sindsdien niks meer van gehoord. Ze moesten zich haasten naar de volgende ramp.

Frans Bauer zwoer vorige week dat hij nooit een duet met Laura Lynn zou willen zingen. Dus probeert het kind dat in het dagelijks leven als Sabrina Tack naar de bakker gaat, het nu met Bart Kaëll. Ze zijn vanavond allebei te zien in Tien om te Zien. Laura is al 20 jaar fan van Bart, en Bart zegt: “De rollen zijn omgekeerd. Ik ben nu fan van haar. Laura is knap, maar ze heeft ook uitstraling.” Dat ze nu en dan flauwvalt omdat ze aan bloedarmoede lijdt, neemt Bart er graag bij. En bij een duet kan hij haar natuurlijk altijd opvangen als zij kweelt van ‘Ik val voor jou, omdat ik zo van je hou’. En zou Helmut iets (willen) hebben met Isabelle A ? De twee namen afgelopen weekend in Hamburg alvast hun duet op van ‘True Love’, dat we kennen van Bing Crosby en Grace Kelly. 

Zou George Michael mijn weblog gelezen hebben gisteren ? Hij staat vandaag weer in Het Laatste Nieuws. Zijn vriend Kenny Goss ziet het na het incident in het park niet meer zitten dat hij met Sjors wil trouwen. Mieke Stessens van de holebigemeen­schap wil ik wel eens in een bosje ontmoeten. Zij zou niet graag elke hetero die zijn of haar partner bedriegt in een parkje, te eten willen geven. Wel Rozemieke, in welk park kan ik als hetero terecht voor een stoot met een of andere hete lellebel ? Als je er als hetero een vriendin op na houdt, kost je dat pakken van geld. Die wijven willen tegenwoordig niet meer geneukt worden tussen de composterende bladeren of tussen twee hagen. Champagne en een hotelkamer in de Silver Palace *** of in ‘t Hofke*** willen die. Als je geluk hebt, kan het ook in Hotel Serwir ** maar dan is de kans groot dat je gezien wordt, omdat er geen afgesloten garages zijn achter het hotel.  Als hetero kost vreemdgaan je geld, tenzij je het thuis kunt doen, terwijl haar man voor 2 dagen in het buitenland is. Laat me toch eens weten waar die bosjes bij ons in de buurt zijn, dan kan ik de volgende keer met Sabrina daar eens naartoe.

Kinderen opvoeden in Mali kost geld. In ons land moet een mens het doen met 75 euro kindergeld. De vermoorde Malinese oppas Oulematou Niangadou stuurde - voor ze vermoord werd - elke maand minstens 300 euro op om haar gezin in Mali en vooral haar dochter Basou die nu bijna 7 is, te onderhouden. Haar tante klaagt steen en been, dat ze niet meer toekomt. Awel dat ze die kleine Basou naar hier stuurt, of beter nog, ik wil ze gaan halen in Mali. Mijn vrouw en ik, maar vooral ik, wilden toch altijd al vier kinderen, en die kleine van 7 zou perfect passen in ons gezin. Er staat hier al een bedje voor haar klaar. En om het verwerkings­proces te versnellen, kunnen we om de twee weken eens met haar naar Antwerpen rijden, met de tram vanuit Zwijndrecht. Want het zijn niet allemaal boze mensen, die blanke mannen.

Wim Vanderpoorten zit samen met zijn vrouw Katrien H. in Spanje vast op verdenking van doodslag. Wat kan die man er nu aan doen, vraagt zijn broer Vincent zich af. “Niemand, zelfs haar eigen man niet, wist dat Katrien zwanger was.” Wat schoonbroer Vincent ook niet wist, is dat het een verrassing had moeten zijn voor Wim. Het koppel had al drie kinderen, twee zoontjes en een dochter. Een zoontje van zes, een dochter van vier en een zoontje van één jaar. Katrien wou hem verrassen met nog een dochter, ook al had Wim liever een zoon gehad.

Die Wim moet al een serieuze tijd niet meer op zijn vrouw gekropen zijn, want anders merk je zoiets toch. Het is alleen maar een ezel die er hem niet helemaal insteekt, Wim. Ik hoop alleen maar dat die twee daar geen abortus gepleegd hebben, en dat Katrien door de warmte verzwakt was, en een miskraam heeft gehad. Hoe erg het in beide gevallen ook is. Mensen, ik wil nog een vierde, maar mijn vrouw wil niet nog eens bevallen. Aan de villa van het gezin in Zwevegem te zien, hebben die mensen mooie kinderen. Ik had die dochter gerust willen groot­brengen, maar dan moet Basou wel in Mali blijven.

Zou Liesa Dupont ook mijn weblog lezen ? Gisteren schrijf ik nog maar een stukje over het naaktstrand van Bredene, en vandaag laat ze me via de krant en haar eindverhandeling weten dat erotiek wél telt op het naaktstrand. Ons Liesa was zelf geen liefhebster van naaktstranden, maar dat is inmiddels veranderd. Vaneir, als je al die tatoeages en piemels met piercings en ringen ziet, wil je niks anders meer, en zeker geen tankini’s. Het kind zweert bij naaktlopen. “Nu ik zelf heb onder­vonden hoe bijzonder zintuiglijke waarnemingen kunnen zijn, ben ik wel van plan er vaker naar toe te gaan. De zeelucht op je huid, de zeegeur, en de vrijheid van naakt te kunnen zwemmen en zonnen, geeft een heel apart gevoel.” Dat vind ik ook Liesa. We zien mekaar vrijdag, om twee uur. Op het strand, rechts van de douchepaal. Oh, zo’n (naakt)strand. Da’s pakken beter dan een bosje, Mieke.

En voor de rest ? Wel de maand juli breekt zomerrecords. Plopsa Indoor in Hasselt trekt minder volk dan verwacht. De overdekte skipiste Snow Valley in Peer telt 50 tot 70% minder bezoekers dan vorig jaar, en Bellewaerde en Plopsaland doen gouden zaken. De festivals trokken nog nooit zoveel bezoekers. Selfiks verkocht twee keer zo veel zwembaden als vorig jaar, en de vakantieparken van Centerparcs zijn deze maand vol­geboekt. En in de vakantieparken van Sunparks kampen ze met hetzelfde ‘probleem’. Laat het nog maar wat duren, we zullen wat minder aardappelen eten en wat meer garnalen!

Op het werk worden we aangespoord om van beide kanten te genieten. Heb ik vanavond weer een goed excuus als ik iets wil uitproberen met mijn vrouw … De affiche hangt boven de printer en moet printlustigen en –zieken ertoe aanzetten om zoveel mogelijk dubbelzijdig af te drukken. Ons Leen heeft ook een aparte affiche gemaakt om het verbruik van het WC-papier binnen de perken te houden.  Gelukkig is het niet dezelfde, want dat zou ik toch niet meteen zien zitten.

Vanmorgen 2 leuke hollanders ontmoet op het perron van Brugge. Een koppel uit Nijmegen dat 3 dagen Brugge had bezocht, en er vandaag een dagje Antwerpen aanbreiden. Best een aardige dame die even mijn gazet wou meelezen en dacht dat de Vierdaagse van Nijmegen wereldberoemd was. Er zijn daar doden gevallen door het warme weer  dit jaar, en de vierdaagse is stopgezet. 30 miljoen euro ziet de Nijmeegse horeca voor zijn neus wegsmelten.

Johny heeft een ander! Ik wist het en het is een jonger poepken dat zijn Janine. Ik heb me laten verleiden om een Story te kopen, met “de waarheid over de breuk” . 31 jaar lang waren ze onafscheidelijk, maar Johny heeft bewezen dat hij een goed acteur is. Al drie jaar houdt hij er een ander op na. Voor de seks, want zijn minares wil niet scheiden van haar vent.  Nicole en Hugo zijn al jaren de beste vrienden van J & J, en zijn heel erg ontgoocheld in Johny. Foei Hugo. Wanneer zul jij opbiechten dat je er een jongere Nicole op na houdt ? Ene met twee ferme borsten ? Dan zal voor Nicole pas echt de wereld instorten als ze verneemt wat je echt deed tijdens haar middagdutjes op die cruises. Het krioelt daar van de hete meiden, en jij maar uitleggen dat je handtekeningen moest uitdelen. In een van de volgende Story’s lezen we wellicht wel eens wie jouw pen vasthield.

Zou Martine Jonckheere mijn weblog gelezen hebben ? In de Humo pakt ze weer uit met haar borsten. Enfin, borsten, dan toch met die ene. Op de andere kan ze tegenwoordig haar aperitiefglas zetten als ze op het strand ligt te zonnen. En haar moeder, ocharme, weet van de wereld niet meer. ’t Mens is drieëntachtig en gelooft dat die borst er wel weer vlug aan zal groeien. De wereld is rond, want mijn dochter gelooft ook dat ze haar borstjes voelt groeien.

Windkracht 10-toestanden, gisteren in Zeebrugge. De Seaking-helicopter werd van stal gehaald in een poging het leven van de 79-jarige André Vilain te redden. De man dreef zo’n vijfhonderd meter in zee, en werd er opgemerkt door een jetskiër rond half zes, net toen die naar huis wou om op tijd te zijn voor het avondeten. Het was de hoofd­redder Tom Cocle uit Blankenberge die nog geprobeerd heeft de oude man te reanimeren, maar zijn adem kwam te laat. Zijn dochter Anne-Marie was haar vader in het water gevolgd, maar het hart van deze 61-jarige dame moet het ook begeven hebben, want vader en dochter overleden kort na hun aankomst in het ziekenhuis van Brugge.

In het Sint-Jan moesten ze nog bekomen van de actie van de Brugse Brit Kenny Kenyon die  in een torenhoge kraan gekropen was om de wereld kundig te maken dat zijn vriend Georg niet gek is. Blijkbaar houden ze in de psychiatrische afdeling de verkeerde man vast, en moesten ze niet Georg, maar die Kenny behandelen.   

In Antwerpen heeft het gerecht maandagmorgen een Antwerpse politieagent opgepakt op verdenking van diefstal. De man wou aan zijn dienst beginnen, maar werd om 6 uur zelf in de boeien geslagen. Korpschef Eddy Baelemans heeft de betrokken agent onmiddellijk geschorst. Baelemans? Zou dat familie zijn van die agent in de Eén-soap Thuis ? Nu weten we waar die scriptschrijvers de mosterd haalden. En zou Sofie dan echt aan de drugs zijn, en Jenny echt genezen zijn van borstkanker ? Misschien heeft Johny teveel naar Thuis gekeken, en beginnen vreemd gaan toen hij zag dat zijn vrouw borstkanker had. Trouwens over vreemdgaan, moet Jenny niet onderdoen voor haar Johny. In Thuis bedroog ze haar man Dré ook met zijn vriend Willy.  De Johny kon gewoon niet meer volgen. Fictie werd realiteit, en niets is wat het lijkt.

Het Laatste Nieuws heeft uit goede bron vernomen dat Juli de warmste maand ooit wordt. Die goede bron is Eddy De Mey. Hij “schat” dat de gemiddelde maandtemperatuur zal uitkomen op 22,4 graden, wat goed een halve graad meer is dan het vorige record uit 1994. En het warme weer zorgt voor mensen die embetant worden. Lezer Ph. Dezeure uit Koksijde is zo iemand. “Het is nu al de hele maand puffen en zweten geblazen. Bovendien stinkt het in onze wijk permanent naar barbecue en zo’n feestjes gaan natuurlijk gepaard met de nodige decibels, veel water- en elektriciteitsverbruik, gevolgd door oplopende facturen.” Waar zeurt die Dezeure toch over.

En jawel Dokter Swinnen bevestigt dat het gevoel van onmacht tegen deze hitte de mensen prikkelbaar maakt. Maar wie genoeg drinkt en zijn zoutverlies compenseert is tegen elke hittegolf bestand, stelt die man mij gerust. Alleen in het hoofd loopt het duidelijk minder gesmeerd omdat de warmte ons een gevoel van machteloosheid geeft. Tegen de koude kan een mens zich beschermen door vuur te maken, maar je moet maar eens proberen een airco te maken. Ik vind wel dat de NMBS iets moet doen aan die straffe zweetgeur van die gast die naast mij zit in de treincoupé. Die heeft duidelijk ook last van de warmte.

Zou Dyab Abou Jahjah mijn weblog gelezen hebben ? De reis die hij beschrijf als zou het zijn laatste kunnen zijn, is achter de rug. Hij is ter plaatse en Rudy Vranckx liep hem er tegen het lijf. Maar zegt Jahjah nu: “Vechten is niet de enige manier. Het volk helpen overeind te blijven is ook een daad van verzet.” Tja, zo ken ik er nog een paar.

Vlamingen die verongelukken tijdens hun vakantie zijn voor Het Laatste Nieuws ook nieuws. Johan Corthals, die van zijn schoonmoeder af wou, liet zijn vrouw met de auto naar hun vakantiebestemming voorrijden. Zelf zou hij een paar dagen later komen met het vliegtuig. Zijn vrouw reed onderweg in op een auto van een Nederlands gezin dat met pech langs de weg stond. Het mens van 81 bezweek in het ziekenhuis, maar ook Johan’s vrouw raakte zwaar­gewond. Inschattingsfoutje of twee vliegen in één klap, als je ’t mij vraagt. Johny kan hier nog iets van leren. 

In hetzelfde bericht vind ik een bevestiging van mijn theorie dat bergbeklimmers nooit doodgaan. Bergbe­klimmers gaan niet dood, maar ze vallen dood, of zijn dat op zijn minst als ze vallen. In de Italiaanse Dolomieten was een 50-jarige bergbeklim­mer  weer iets te gehaast om de top te bereiken. De man had nog maar net zijn veiligheidskabel losgemaakt omdat hij bijna de top van de Rochettaberg had bereikt toen hij uitgleed. Door de zwaartekracht stortte hij 40 meter naar omlaag, en bewoog niet meer. Behalve toen ze hem optilden om op de draagberrie te leggen. De zwarte doos hebben ze ook al teruggevonden, maar die leverde niets meer op dan die man zijn laatste woorden: “zou je nu niet doodvallen” gevolgd door een kracht­term – dedju - en een zware klap.

En je moet niet perse van hoog uit de lucht vallen, om je nek te breken, zo blijkt. De 25-jarige Jeanine uit het Brusselse Sint-Gillis was met een paar vrienden serieus op de lappen geweest en wou nog wat verder vieren toen ze thuis kwam. Ze schoof het dubbele raam open en wou wat jumpen op het terras van haar appartementje op de tweede verdieping. Dat was niet naar de zin van haar nieuwe vriend, die haar naar binnen wou sleuren. Jeanine trok zich van hem los en viel over de reling naar beneden. Het voetpad kussen en weer opstaan. Dat had je gedacht. Jeanine ligt nog altijd op de intensive. En vechten dat ze daar doet, voor haar leven deze keer.

Ik haalde opgelucht adem toen ik vanmorgen op de voorpagina van Het Laatste Nieuws las dat Madonna met haar kleren aan heeft gezwommen in Miami. Als mijn kleine nog eens vraagt om een cd’ke van haar te mogen kopen, kan ik nu niet anders meer dan ja zeggen. Het is ooit anders geweest. Blote borsten, tongkussen, naakt poseren. Alles wat verderfelijk was, kon je bij Madonna vinden, en dat kwam bij mij niet in huis. Zou Madonna hier een nieuwe trend zetten ? Katrien De Meyer vroeg het aan trendwatcher Nathalie Beckx.

“Bloot is gedegradeerd, door het overaanbod van de vorige jaren én de alomtegenwoordige sekssites op het internet. Mensen hebben àlles intussen wel gezien.” Dat heeft ze goed gezien, die Nathalie. Het zijn inderdaad jammer genoeg alleen nog de overjaarse mei-68’ers die hun hangborsten laten zien. Alles wat mooi en stevig is, zit tegenwoordig opgeborgen in een tankini. Je weet wel zo’n sexy vierkante broekje in de vorm van een minishort en een topje. Philippe De Vos die al 23 jaar reddertje speelt op het strand van Blankenberge is niet de enige die blij is dat we van de string-rage op het strand verlost zijn. Nogal wat vrouwen hadden niet door dat die kledingstukken alleen voor fotomodellen bedoeld waren. Zouden ze die tankini’s nu ook op het naaktstrand van Bredene invoeren ?

In Koekelare is F.D. in iets meer dan twee uur tijd betrapt op dronken rijden. Françoise reed zondagavond om half tien tegen een geparkeerde wagen, en omdat ze zo diep in het glas had gekeken, werd haar rijbewijs terplaatse ingetrokken voor 15 dagen. Maar Françoise zag ze vliegen, de tijd en goed een uur later vlamt ze met haar auto in Ichtegem tegen een boom. En guess what? “Ze was nog steeds onder invloed” aldus de lokale Baelemans.

Dat brengt me weer bij Luc K., de Antwerpse politieman die zondagmorgen gearresteerd is op ‘verdenking van diefstal’. Het blijkt om de 42-jarige Luc Knudde te gaan. De man is vorig jaar gescheiden van zijn eerste vrouw en dat kreng eist een pak alimentatiegeld. Bovendien heeft Luc intussen ook iemand leren kennen met twee kinderen en die Luc heeft al die zomerkampen mogen betalen. En nu wil zijn Françoise ook nog eens alleen met hem op reis terwijl de kinderen op kamp zijn deze zomer. Dus dacht die Luc tijdens een interventiedienst zijn slag te kunnen slaan. Hij moest een café gaan controleren omdat er een inbraakmelding was binnengekomen bij de Antwerpse politie.

Luc deed zijn werk zo goed dat hij gewoon het geld uit de kassa nam, en een pv van de diefstal door onbekenden opmaakte. Niemand slimmer dan een cafébaas, zeggen ze altijd, want Thomas – zo heette die cafébaas – had een bewakingscamera op zijn kassa gericht, omdat hij al vaker geld uit zijn kassa had zien verdwijnen. Vroeger liep nen mens tegen de lamp, tegenwoordig is dat tegen een camera. Luc brengt zijn vakantie nu door in de Leopold­straat in Mechelen, waar hij bezoek van jeugdschrijver Guy Laenen mag verwachten.

De ouders van Ewan overwegen een klacht tegen Media Markt. Hun 3-jarige peuter kwam afgelopen zaterdag onder een koelkast terecht in een filiaal van de elektro­keten, en zweeg voorgoed. De kleine was gefascineerd door een grote Amerikaanse koelkast met ingebouwde LCD-televisie. Vermoedelijk trok Ewan de deur van de koelkast open om te zien of Samson echt achter het scherm zat, maar het gevaarte kantelde en kwam bovenop de jongen terecht. Intussen heeft Media Markt alle paletten vanonder hun zware huishoudtoestellen gehaald, om een nieuw drama te vermijden.

De ouders werden psychologisch begeleid, en ik leef ook met hen mee. Dat de vader nu een klacht overweegt tegen de winkelketen, vind ik niet meer dan normaal. Volgens hem ligt de verantwoordelijkheid voor de dood van zijn zoontje bij Media Markt. Vader Stéphane Dandumont kan evenwel niet op het begrip rekenen van Lisette Van de Poel uit Antwerpen. Zij vraagt zich af waar de ouders van het jongetje waren op dat moment. Wel Lisette, ze waren in de Media Markt een koelkast aan het kiezen ! Weliswaar een zonder LCD-scherm, maar dus serieus dicht in de buurt van hun kleine. Lisette vindt dat je een jong kind aan de hand moet houden in zo’n grote winkel. Ik ken die madam uit Antwerpen niet, maar ze lijkt me geen toffe tante. Ik heb zo een vermoeden dat ze zelf geen kinderen heeft, en al evenmin goeie seks gehad heeft de laatste jaren. Wie durft er nu een lezersbrief schrijven met de raad: “Laat dit een les zijn voor alle ouders.”

Stéphane, je moet niet overwegen om een klacht in te dienen, je moet het gewoon doen. Laat de dood van Ewan niet voor niets geweest zijn. Dergelijk drama mag geen tweede keer gebeuren. Onze engelbewaarder heeft ook recht op vakantie nu en dan, en dan moet een mens toch ongegeneerd eens kunnen gaan winkelen. In dit land kun je al niet eens meer veilig een pintje drinken na midder­nacht op een braderie, laat ons dan op zijn minst veilig kunnen gaan winkelen. Want zeg nu zelf. Zo’n Media Markt is toch een grote speelhoek voor de kinderen. Een video van Walt Disney hier, een dvd van Lion King ginder, Naar Nickelodeon kijken op een flatscreen. Een waar kinderparadijs. Voor de grotere broertjes zijn er de video­games en Playstations, en dan is het toch evident dat die kinderen zich ook eens willen verstoppen in een diep­vriezer of een grote koelkast. Die winkels moeten veiliger. Dan kunnen we op zondag niet alleen naar Molecule of het meubelplein, maar ook eens een dagje Morressen of Media Markten.

George Michael is homo. Dat weten we al sinds het toiletincident in 1998, waarbij hij zijn edele delen had laten zien aan een undercover agent in een toilet. “Dit doen homo’s nu eenmaal” reageerde den Sjors toen hij betrapt werd. Amai, als ik mijn ‘edele delen’ laat zien aan mijn vrouw, weet die ook hoe laat het is, maar ze gaat daarom nog steeds niet spontaan op haar buik liggen.

Annelies Roebben vindt George zo knap dat ze schrijft dat de 43-jarige zanger zowat elke vrouw of man zou kunnen krijgen, maar Sjors koos onlangs voor anonieme seks met een gezette, slome vijftiger in een Londens homopark. Ja, Annelies dat werd vroeger ook van mij gezegd – niet dat ik een gezette slome vijftiger ben, maar wel het eerste deel van de vorige zin - , maar toch heb ik nog nooit de lakens gedeeld met Freya of Joyce De Troch.

Joyce maakt haar echtscheiding nu trouwens definitief. Peter Hoogland heeft zich gedomicilieerd bij zijn mama, en die zal dus de echtscheidingspapieren ontvangen. Joyce kon het niet goed verdragen dat Peter er al een tijdje een vriendin op nahield, en wil nu echt van die vent af. Dat had je al veel eerder moeten doen, Joyce. Maar weet dezelfde Annelies: “Joyce probeert positief te blijven”

Arm schaap, Joyce laat zich omringen door haar zus Lesley, haar schoonbroer Christophe en hun kindje, en jawel hoor, vorige donderdag is ze zelfs naar de Gentse Feesten geweest. Goed bezig Joyce. Mocht ik Lesley zijn, ik zou mijn man Christophe niet te dikwijls alleen laten met mijn zus. Joyce heeft altijd al kinderen willen hebben, en Christophe heeft intussen al zijn potentie bewezen. Als die nu kan kiezen tussen Lesley en Joyce, amai. Doen Christophe, je hebt hier lang genoeg moeten op wachten en aan de verleiding weerstaan. Shoot, je moet het ijzer – en het wijf – kneden terwijl het heet is.

Trouwens die Annelies zet niet voor niks een berichtje over Raymond van het Groenewoud onder dat van Joyce, om er als het ware mee te suggereren dat de Mong zijn vrouw destijds ook heeft ingeruild voor haar zus? Daardoor sukkelt hij nu met een liesbreuk, maar dat overleeft onze Raymond wel.

“Ontsnapte en minister Onkelinx onder vuur.” Wat een originele samentrekking van de journalist van Het Nieuwsblad om je dag mee te beginnen. Die man had gisteren duidelijk wat te lang in de zon gelegen. Een zeugma noemen ze zoiets. Een woord in zijn letterlijke betekenis samentrekken met de figuurlijke bete­ke­nis. Zoals ik trek ’s morgen mijn broek aan en het raam open. Maar Kaplan Murat is dus met vakantie. Officieel heet dat peni­ten­tair verlof, en de ontsnappingskoning, supergangster heeft al 17,5 jaar uitgezeten van zijn veroordeling tot 20 jaar cel voor autodiestallen, overvallen en ontsnappingen. Dus moet die man gedacht hebben, de zon schijnt voor iedereen, dus ik mag ook wel eens wat langer wegblijven.

Ze kunnen er in Brussel niet mee lachen, en na de vorige blunders van Laurette, beginnen een paar partijen zich serieus vragen te stellen bij het SP-wicht. Nog geen maand geleden moest ze al uitleggen waarom Fehriye Erdal had kunnen ontsnappen. En ook de vervroegde vrijlating van Abdallah Ait-Oud maakte de minister nog altijd niet voorzichtiger.

Vanmorgen heb ik een vrouw de schrik van haar leven laten pakken, toen ik vermomd als Ait-Oud plaats nam op het vrije zitje naast haar. Zij zag er stereotiep uit. Haar haar had in het weekend een permanent gekregen, en sindsdien was er nog maar twee keer doorgekamd. Een brilletje met ovale glazen en een fijne vergulde montuur. De obligate bloemetjesjurk en haar handtas vasthoudend die voor haar neus op het tafeltje stond. Jef had zijn beige short aan en zijn bierbuik die over de rand hing, was verborgen in een geruit hemdje met korte mouwen. Witte korte sokken in gesloten sandalen. Interessante con­versaties moet je niet verwachten, daar werd in de laatste reclamespot van Dexia nog op gealludeerd.

De trein stond een minuutje langer stil dan voorzien in het station van Brugge, en vertrok om 5 minuten over het uur in plaats van om 10.03 uur. Hij is al een minuut te laat bromde Jef. Twee repliceerde Maria, en zij kon het weten want ze had een blinkend uurwerkje aan haar arm, dat er nieuwer uitzag dan dat van Jef. Jef zocht tevergeefs naar de klok op het perron, en gaf dan maar toe. Ze moeten al een hele reis achter de rug hebben gehad of een zware nacht, want na die twee zinnen vielen ze gelijktijdig in slaap.

De man in de coupé naast me herkende me niet, nu ik mijn haar nog korter had laten knippen. Hij leek op de sudoku-freak van een paar dagen geleden, helemaal zeker ben ik niet. Hij had me dunkt wel dezelfde snor, en hij was het kruiswoord­raadsel aan het invullen dat hij uit de krant had gescheurd van de bejaarde dame die recht tegenover hem de krant aan het lezen was. Hij moet het dus wel zijn. Ik waande me even in een rusthuis, en verwachtte ieder ogenblijk dat een verpleegster met een witte jas onze coupé zou binnen stappen met een kan plat water. Want bij deze tropische temperaturen moet je veel drinken.

De deur achter me gleed open. Toen ik opkeek, zag ik geen knappe verpleegster, maar een jonge, wat vermoeide conduc­teur die zich sinds het weekend wellicht nog niet had gewassen. Hij  had een polsbandje van het concert van Dour aan zijn linkerpols en was waarschijnlijk rechtstreeks uit Dour aan zijn shift begonnen. Zo zag hij er toch uit. Even speelde ik met de gedachte om te doen alsof ik geen ticket bij had, en als afleidingsmanoeuvre te beginnen over het concert van Dour. Dat daar een jongen uit Ruiselede verongelukt is, en dat ze daar van het weekend meer dan 245 XTC-pillen en meer dan 2 kilo marihuana, cannabis, heroïne, coke, speed, amfetamines en hallucinogene paddestoelen hebben in beslag genomen die er werden gedeald.  En wat hij van de muziek vond.

“Tickets” snauwde hij de ouden van dagen toe. Gedwee liet de mevrouw naast mij haar gesubsidieerd kaartje van 2,5 euro zien, waarmee ze het hele land mag rondreizen. Ook de sudoku-freak, Maria en Jef volgden haar voorbeeld.

Ik deed er iets langer over om mijn ticket van 12 euro te vinden. Ik heb het niet moeten laten zien, want de jonge conducteur werd weggeroepen en even later stond de trein stil. Hij heeft zich niet meer durven laten zien. Ik herkende zijn stem in de intercom: “Dames en heren, We staan stil, ten gevolge van een voorgaande trein. We zullen spoedig ons traject kunnen verderzetten. We danken u voor uw begrip.”

Maria naast mij begon te grommen tegen Jef, dat ze een trein eerder hadden moeten nemen, maar dan stonden we toch ook stil, probeerde Jef haar uit te leggen, en voor 9 uur mogen we niet goedkoop rijden, en moeten we de volle pot betalen. Maria zag de interest van haar couponneke op een kasbon uit Luxemburg wegsmelten bij de gedachte dat ze 12 euro had moeten betalen, en met Jef erbij, zou dat 24 euro zijn. Dan toch maar wat later vertrekken en de vertraging erbij pakken.

Zou Laura Lynn mijn weblog gelezen hebben gisteren ? Vandaag staat op de voorpagina van de krant dat het West-Vlaamse zangtalent ijsjes uitdeelde op de set van 10 om te zien. Ze had dan ook een reden om te vieren, want haar debuutalbum ging al 90.000 keer over de toonbank. Reken en tel, dan mag je ook wel eens op mijn kosten likken. En niet alleen een ijsje.

In Oostkamp ligt de lat veel hoger. Op vraag van Martine Prenen moet een inwoner daar voor maar liefst 10.000 man een gratis gelato uitdelen zaterdag, om een paar sterren in de wacht te slepen. Zal Piet Huysentruyt worst wezen.  De man verkocht 9 jaar geleden zijn restaurant in Wortegem om wat te gaan boeren in het Zuid-Frankrijk. Maar een West-Vlaming kan niet stil zitten, Hij bouwde zijn Lutin Gourmand uit van een klein restaurantje tot een waar bedevaartsoord waar VTM-kijkers met bussen naartoe komen. Piet ziet meer brood in het maken van tv-programma’s als S.O.S. Piet en De Perfecte keuken, het schrijven van kookboeken en het veel te duur verkopen van kruiden. Daarom wil hij stoppen met zijn restaurant. Zou Piet ADHD hebben, dat hij zich niet lang met hetzelfde beroep bezighoudt, en zo dikwijls verhuist ? Misschien schrijf ik hem wel een brief of hij geen getuigenis wil brengen voor de vereniging van Ouders met een ADHD-kind.

Maar hij zal alles ontkennen, vrees ik, net als Bart Peeters, die wil dat ook niet geweten hebben, maar hij doet dat vooral om zijn kinderen te beschermen, want naar het schijnt zou het erfelijk zijn. En Enzo, de arme jongen kan er niet aandoen, moeten ze op een klasseraad gezegd hebben, want in de Dag Allemaal stond dat zijn papa ook ADHD had, en “kijk eens waar hij het gebracht heeft.” “Ja, ja, maar intussen zul je maar met zo’n dolgedraaide tol in je klas zitten” fulmineerde de meester van het tweede leerjaar voor hij in zijn overjaarse Mondeo stapte. Bart Peeters moest dus wel ontkennen.

Wat heeft die Leyman dat ik niet heb, tot voor kort reden we allebei nog met een V40. Hij heeft die nu wel geruild voor een XC-90, maar soit, verder hebben we allebei de liefde voor muziek herontdekt. Hij speelde op de Gentse feesten zaterdag de pannen van het dak. Geen das en maatpak, maar een gewoon rood T-shirt, gelijk iedereen. Op de planken moeten ze hem geen baas noemen, maar op het werk moet de kok niet tegen hem beginnen over welke muziek ze volgende zaterdag zullen spelen. Toffe baas, als je ’t mij vraagt. Hij droomt nu al hardop van Werchter.

Barbara Vuylsteke is vandaag weer gaan aankloppen in de Stationsstraat 4. Patricia en Davy zijn drie jaar samen, maar vinden trouwen “een commerciële bazaar”. Voor hen geen kinderen en geen leningen, luidt het. Die Davy werkt als magazijnier bij een verdeler van Audi Volkswagen in Limburg en is na zijn uren al een paar jaar bezig aan het restaureren van een Golf 1 Cabrio uit 1987. Wat een hobby, maar Davy is perfectionist. “Zelfs de onderkant van die Golf is een blinkend juweeltje: gelakt grijs.” Onvoorstelbaar dat iemand zich daarmee kan bezig houden. De jongen zou zich beter wat meer met Patricia’s onderkant bezighouden. Op de obligate vraag of seks beter wordt met de jaren zegt ze: “Het is niet meer zo heftig en frequent, maar je staat wel meer open om nieuwe dingen te proberen.“  En dat koppel is nog maar 3 jaar samen hé!

Patricia had hen graag ingeschreven voor Temptation Island, en ik maak me sterk dat het koppel het nog zou gehaald hebben ook. Zij wou dit doen om te bewijzen dat ze geen enkel probleem zou hebben om hem trouw te blijven. Maar den Davy liep liever geen risico.

Ex-Rector Oosterlinck van de KU Leven mag sinds vorig jaar baron noemen. Zijn collega van de VUB – Benjamin Van Camp - mag dat voortaan ook, net als Aldo Vastapane die Sobelair overnam en failliet liet gaan evenals Baudouin Michiels, de industrieel die het Belgische Côte d’Or verkocht aan het concern Kraft Jacobs Suchard.

Die titel lijkt wel een garantie voor een lang leven, want morgen wordt Baron Gaston de Gerlache de Gomery begraven. De Poolreiziger, ereburgemeester van Mullem, zou 87 worden en laat een rouwende barones en een rits jonkheren achter. De plechtige uitvaartliturgie start om 10.30 uur, gevolgd door de bijzetting in de familiegrafkelder om 17.30 uur. Ze hebben daar maar liefst 7 uur nodig om een grafsteen weg te schuiven, ik ken er enen die dat jaren geleden helemaal op zijn eentje gedaan heeft op minder tijd.

Vraag me niet wanneer, maar ik geloof dat dat nog ieder jaar herdacht wordt.

Het nieuws van de dag is Benoit Dewilde. De 20-jarige vriend van de familie bekende dat hij geprobeerd heeft de 9-jarige David Henriet te verkrachten, maar het kereltje verzette zich daar zo hevig tegen dat Benoit hem de schedel inslaat, uit zijn auto gooit en hem voor dood achterlaat. ’t Is van je vrienden dat je het moet hebben. Benoit was een stille en behulpzame jongen, volgens de buren. Zo behulpzaam dat hij vrijdagavond nog naar de vader van David had gebeld om hem te zeggen dat David verdwenen was. Zo behulpzaam zelfs dat hij ’s avonds meehielp met de verspreiding van de affiches.

Het landbouwerskoppel Marc en Annette verdienen een hulde, een ridderstitel en een blijde intocht. Misschien moet ik straks wel nog een brief schrijven naar Albert, want vrijdag maakt hij jaarlijks n.a.v. de nationale feestdag de namen bekend van verdienstelijke mensen die zich ridder of desgevallend baron mogen noemen voor de rest van hun leven. Marc en Annette die het zwaar te verduren hebben met de warme dagen, want hun aardappelen willen niet groeien door de grote droogte, vonden David in een bosje temidden de velden van het gehucht Surister, langs een bosweggetje waar vaak dagenlang niemand langskomt. Al goed dat ze niets om handen hadden, want met de hitte van de laatste dagen en de toestand waarin het jongetje zich bevond, had hij het geen dag langer uitgehouden. Als ik Annette ooit in levende lijve tegen kom, geef ik haar een dikke kus en een begrijpende knuffel. Ik weet dat ze me zal begrijpen.

Wie blijkbaar meer doet dan alleen maar knuffelen, zijn de ambtenaren van de Europese Unie die in Brussel gestationeerd zijn. Ze hebben een aanvraag ingediend om de capaciteit van hun crèche op te trekken van 320 naar 572 plaatsen. Freya is ook goed bezig. Haar begroting is rond, haar kleine krijgt al tandjes, en nu spreekt ze al van trouwen. Op de foto zie je alleen nog maar dat ze vlinders in de buik heeft.  Dennis Van de Weghe pakt voor het oog van de HLN-fotograaf Freya’s bovenbil vast, alsof hij niet kan wachten tot ze thuis zijn, de vetzak. Had ik geweten dat Freya op zoek was naar een vent, had ik wel eens mijn kans gewaagd, en als ik zie op welk type man ze uiteindelijk gevallen is, had ik nog kans gemaakt ook. Freya, mij had je kunnen krijgen.  

Na het zomerreces komt er een wetsvoorstel dat bepaalt dat muziekorganisatoren voortaan moeten waarschuwen voor het gevaar voor de gezondheid door het bijwonen van concerten. Zaterdagavond werd in Het Vlaams-Brabantse Grimbergen Adeline Jacobs onwel toen het concert nog maar pas goed en wel begonnen was. Nu weet ik uit ervaring dat Günther Neefs er bij tijden hard in vliegt, maar om ter plaatse dood te vallen, moet Adeline toch serieus opgewonden geraakt zijn of iets verkeerd gegeten hebben. Stien Goossens uit Ruiselede heeft ook zijn laatste muziekoptreden meegemaakt. De 24-jarige muziekliefhebber kreeg een thermoshock toen hij in het koude water van een kalkgroeve sprong.

In een andere gazet stond gisteren nog dat hij wellicht op een steen was beland en daardoor gestorven, maar neen, het is door het te grote temperatuurverschil dat zijn hart het begaf. Over de doden niets dan goed, want Stien was een goede jongen.  Man, man, man. Je mag geen foto’s maken op de wei van Werchter. Mannen weten waarom. Da’s niet van de Jupiler dat hoopjes jongeren daar groggy rondzwalpten en ineen gestuikt lagen. Serieus: voortaan zal er op iedere verso-zijde van een ticket moeten staan: “Het bijwonen van een muziekoptreden kan uw gezondheid schaden.”  Laura Lynn is bij Bourgeois gaan lobby’en om een amendement erdoor te krijgen, en er zal een uitzondering gemaakt worden voor de optredens van K3.

Zou Michel Wuyts mijn gedachten kunnen lezen ? Ik was van plan om gisteren te schrijven over het optreden van Te Gek met Patrick Riguelle, Guido Belcanto, Jan Dewilde en Guy Swinnen. Hun slotlied was “Allemaal zot, al wie dit leest, al wie dit hoort is zot, zo zot.” Kristien Hemmerechts die het project meterde, klonk het meest geloofwaardig. Dank zij de weetjes van Michel Wuyts blijken nu ook steeds meer vrouwen naar het tourverslag op tv te kijken. “Ik weet het: ik ben gek, maar ik vind dat het bij mijn vak hoort.” verontschuldigt Michel zich omdat hij ‘weet’ dat de olijfboom 2000 jaar geleden door de oude Grieken werd ingevoerd, en dat 5 kilo olijven goed zijn voor één liter olijfolie. Michel bekent dat hij geen hoogbegaafde bolleboos is – het tegenovergestelde willen beweren zou pas écht gek zijn – maar dat hij alle weetjes opzoekt en daar dagelijks minstens twee uur aan spendeert.

Het was David Coulthard die me vandaag inspireerde voor de titel. De Grand Prix op het circuit van Sepang en de hitte van Maleisië vergeleek de Schotse veteraan in dienst van Red Bull als seks in de sauna. De temperatuur in de cockpit van zo’n F1-wagen loopt in de tropische bakoven op tot ver boven de 70 graden, zeker bij een buitentemperatuur van 34 graden. Ik heb zo’n vermoeden waar die man het heeft uitgeprobeerd, want tot voor kort waren er 3 saunacabines bij Sauna Imelda, en stond er enkel op de venster van de stille sauna dat je er niet mocht masseren en vrijen. Toen we vorige maand geweest zijn, moet den David daar langs zijn geweest, want voortaan moet je in elke saunacabine je handen thuis houden. Bedankt David!

Dyab Abou Jahjah, de stichter van de omstreden Arabisch-Europese liga, wil in Libanon gaan meevechten tegen het Israëlische offensief. Filip De Winter geloofde zijn oren niet en is het gaan nakijken op de AEL-website. Terstond riep hij zijn maten bijeen en zij zullen tegen oktober een strategie uitwerken om in Turkije en Marokko een paar volksopstanden te organiseren. Filip negotieert met Neckermann voor verlaagde prijzen en rekent erop dat het concert van Tom Barman op 1 oktober een flop wordt. Sire, er zijn geen migranten meer.

Behalve in Sint-Niklaas. Daar hebben 3 boefjes gewapend met bezemstelen in de nacht van vrijdag op zaterdag een nachtwinkel overvallen. De 29-jarige Pakistaanse zaakvoerder Imran Badar dacht eerst dat het om een grap ging, van een paar jongens die een scène uit Harry Potter en de Vuurbeker naspeelden, tot hij een paar rake klappen kreeg. Die brachten hen 1000 euro en een laptop op. Die Pakistaan moet daar een goeie omzet draaien, als je weet dat een fles wijn aan 5 euro over de toog gaat, moet het daar ontzettend druk geweest zijn die avond.

Brugge gaat vandaag ook niet vrijuit. Vorige week is de portemonnee van ons Leen haar ma daar nog gestolen bij klaarlichte dag, en zaterdagnamiddag heeft de politie in de Sint-Niklaasstraat een Poolse winkeldief opgepakt. Zijn auto stond geparkeerd aan de achterkant van de C&A, kwestie dat ze niet te ver moesten lopen met hun gestolen zakken. De Pool in kwestie beschikte niet over een geldig verblijfadres. Da’s duidelijk. Als hij het alfabet al wat vollediger kende, zou hij ook in de Hema, H&M en Inno kunnen toeslaan. De Zara kan nog even gerust zijn. 

Vanmorgen zijn we, jawel, ons lievelingsdochter sliep bij ons, wakker geworden met het (goede) nieuws over David Henriet. De jongen van 9 was levend teruggevonden. Geboeid en gewond, maar levend. Godzijdank. Ik had mijn kinderen gisterenavond al gemobiliseerd om vandaag naar de mis te gaan. We zouden er zouden samen bidden voor David, voor onszelf en voor alle andere kinderen, dat die wreedheden nooit meer zouden gebeuren. Mijn jongste wou ook bidden dat zijn moeke (mijn schoonma) nog lang moge leven. Ik onthou me van alle commentaar, want ik was de eerste om ons heer te vragen nog lang voor ons moeder te willen zorgen. Het mens is vorig jaar zeventig geworden, en zo lang hij voor haar zorgt, moet ik dat niet doen.

Ik ben echt blij dat het goed afgelopen is met die David. De jongen verblijft doorgaans bij zijn pa in Spa, en kent de streek van Verviers niet zo goed. Van mij zou hij nooit meer naar zijn moeder op vakantie mogen, maar gelukkig doet dat probleem zich bij ons nog niet voor. Ik leef nog steeds mee met Stacy en Nathalie. Waarom moest hun engelbewaarder uitgerekend met vakantie zijn begin juni ? Een normale mens gaat pas met vakantie in juli. En godzijdank voor David was die engelbewaarder terug van dienst, en is de kleine levend teruggevonden. Met zijn kleren aan, en niet verkracht. Al goed dat hij niet met zijn stiefbroer op stap was, of een of andere perverse pedofiel liet ze niet meer los, en de jongen zou voorgoed de geschiedenis zijn ingegaan als de ene helft van David en Henri. Wie weet bracht de jongen het er levend vanaf, dank zij zijn dubbele naam. Daarmee zitten we trouwens ook opgescheept met Louis Michel.

Goed nieuws voor de koetsiers in Brugge. Ze mogen weer met hun paarden en koetsen op de Grote Markt blijven. Er waren wat woorden met de cafébazen die vonden dat die viervoeters teveel stonken omdat ze constant aan het kakken en pissen zijn omdat de toeristen dezer dagen liever naar de zee trekken dan op zo’n koets door Brugge rond te trekken. De koetsiers hadden het gevonden. Die vuilniszakken met lege mosselschelpen, die stonken erger, en ze gingen net niet met mekaar op de vuist. Burgemeester Moenaert zal een extra riool laten plaatsen en regelmatig laten sproeien, zodat iedereen content zou moeten zijn.

Jean-Dante Deloof van De halve maan op de hoek van de Markt met de Sint-Amandstraat is er niet gerust in. De man zegt dat met die koetsiers niet valt te praten. Hij was ooit nog een goeie vriend van mij, in de tijd dat ik bij hem naar een verjaardagsfeestje mocht komen. Ik ben toen niet kunnen gaan, omdat ik niet kon zwemmen. Die mensen hadden in die tijd al een villa in Dudzele met zwembad. En omdat ik niet kon zwemmen, mocht ik daar niet naar toe. Geen vriendjes meer met Jean Dante dus. Misschien moet ik eens een Brugse Zot gaan drinken op zijn terras, nu ik al kan zwemmen. Mijn dochter heeft trouwens vorige week haar brevet van anderhalve kilometer gehaald. Het duurde wat langer dan een uur eer dat kind weer uit het water is, maar ze wou gerust nog een paar baantjes trekken,  als het van haar afhing.

Zouden ze mijn weblog gelezen hebben bij Sea Life ? Vandaag prijkt op de voorpagina van De Zondag dat ze ginds een jong zeehondje hebben gered. De nieuwe marketing manager van Sea Life woont blijkbaar in de buurt van Dendermnonde. Het zeehondje zwom gisteren nog in de Schelde in Dendermonde tot passanten het diertje opmerkten en uit het water hebben gevist. Ondanks haar tien kilo, was het beestje amper 2 à 3 dagen oud, en om dat te staven had ze haar navelstreng nog om haar lijf. Het beestje moet de komende twee maanden in het Sea Life Center in Blankenberge blijven tot het een gewicht haalt van 40 à 50 kilogram. Tegen dan is de zomervakantie achter de rug, en mogen de toeristen samen met het zeehondje weer naar huis.

En guess what. De spoedafdeling van het Blankenbergse Koningin Fabiolaziekenhuis besliste om het zeehondje te adopteren, en is wanhopig op zoek naar een gepaste naam. Ik zal ze wat helpen. Noem dat beestje Faby en maak de mensen wijs dat ze het zevende kindje op rij was, dan maak je kans dat ze vroeg of laat eens naar een reünie op het koninklijk Paleis mag. Vorig week waren daar nog zo’n 50 Boudewijns en evenveel Fabiola’s te gast. Allemaal kinderen van koningsgezinde ouders die respectievelijk 7 zonen of 7 dochters op een rij bij mekaar hebben geneukt.

Binnen vijf jaar bestaan er geen Zeeuwse mosselen meer. So what. Een op de tien Belgische gezinnen eet nooit verse eieren. En van de week hebben we Deense mosselen gegeten, en die smaakten ook best lekker. Het Nieuwsblad op Zondag krijgt serieuze Het Laatste Nieuws-allures. Ze hebben namelijk een “fax onderschept” van Prins en Dingemanse, de toonaangevende mosseltelers uit Yerseke. Het vleesgewicht blijkt nog wat laag voor de tijd van het jaar en er zitten nog pokken op de schelpen. Maar omdat de vraag vanuit de markt zo groot is, zullen ze tegen onze nationale feestdag toch de mosselen leveren. Het zal de kok van de Falstaff een zorg wezen. Hij serveert al drie weken mosselen met witte wijn voor 20 euro. Jawel, de mensen willen bedrogen worden. Hoe kun je een goeie mossel willen voor 20 euro en dan nog met een glas witte wijn erbij.

Nog een reden waarom ik vandaag per se Het Nieuwsblad op zondag wou lezen, was de fascinerende aankondiging over de roof van organen op Falun Gong gevangenen. De gewezen vrouw van een Chinese chirurg verklaart dat haar man in een periode van 2 jaar bij tweeduizend gevangenen de netvliezen had weggenomen. Andere collega’s namen dan weer andere organen weg, en de rest van het stoffelijk overschot werd daarna verbrand. In China zou men binnen enkele dagen een geschikte ‘donor’ vinden, en nu blijkt men ook nog een link te leggen tussen het uitvoeren van executies van gevangenen in functie van de vraag naar organen.

Wat ik me vorige week afvroeg toen ik op de trein naar die koeien zat te staren die in de weien langsheen de spoorlijn staan te grazen, is of die geen last hebben van het warme weer. En wat blijkt ? Niet alleen mensen, maar ook koeien kunnen een zonneslag krijgen. Die beesten lijden enorm onder de grote hitte, en daarom is het belangrijk dat de boer voor voldoende schaduw zorgt. Een koe met een zonneslag produceert trouwens minder melk, dus beter maar een knotwilgje meer planten.

Voor heel wat mensen zat de vakantie er vandaag weer op. Wie voor een vakantie aan zee in eigen land had gekozen, had dit jaar geluk. De mosselen waren wel te laat en te duur, maar de zon was iedere dag van de partij, samen met nu en dan een serieuze wind en een portie zand tussen je frieten. Mijn dag begon vroeg en goed, maar ik wil het niet elke keer over seks hebben.

Kapitein Zeppos is dood. Aan de grote foto op de voorpagina’s van de Vlaamse dagbladen te zien is dat belangrijker nieuws dan het overlijden van Hubert Lampo een paar dagen geleden. De Senne was zo aangedaan van het nieuws van zijn overlijden dat hij terstond dood viel. De arme man leed al een tijdje aan Alzheimer, maar Hubert kende hij nog van uit zijn kindertijd. 80 is hij geworden. Lijkt oud als je nog geen veertig bent, maar veel te jong als je bedenkt dat je nog vanalles kunt doen. Hij droomde ervan nog eens zijn rol van de norse boer uit het Gezin van Paemel te kunnen overdoen. Ze waren al figuranten aan het zoeken voor één van zijn kinderen die een pak rammel moest krijgen, dedju.

Drie weken na het fatale busincident waarbij Guido Demoor als passagier van lijn 21 om het leven kwam heeft De Lijn haar nieuwe veiligheidsplan klaar. Er worden extra controleurs en lijnspotters ingezet en alle bussen krijgen radioverbindingen en alarmknoppen. Het hele plan kost 20 miljoen euro, maar voor dat geld wordt ook één op de vijf bussen en trams in heel Vlaanderen uitgerust met camera’s. Blijkbaar voorziet men dat het allochtoon geweld zich ook buiten Antwerpen zal uitbreiden.

Zou Walter Grootaers gisteren mijn weblog gelezen hebben ? Vandaag staat hij op de voorpagina en op pagina 4 van HLN. De Lierse schepen gelast een onderzoek om te achterhalen wie woensdagmiddag in het zwembad De Waterperels 2 Tsjetsjeense meisjes van de verdrinkingsdood redde. Een redder vertelde achteraf in geuren en kleuren hoe hij het eerste meisje naar boven haalde, maar een bezoekster spreekt dat nu tegen. Een 18-jarige vrouw in een zwarte bikini heeft het eerste meisje gered. Zij is de echte held, volgens haar. Maar dat kind mocht die dag van haar ouders helemaal niet gaan zwemmen omdat die het niet kunnen hebben, dat hun dochter iets heeft met de veel oudere Stefan, die als redder een vakantiejob heeft in het zwembad. Zijn collega heeft alleen maar gelogen om haar bestwil en die pluim daarom op zijn hoed gestoken. Een onderzoek is verloren geld, Walter.  Het leven zit soms heel eenvoudig in mekaar, dat zou hij toch moeten weten.

Gisterenvoormiddag hebben Oostendse redders ook twee kinderen uit de zee moeten halen. Op het moment van het voorval hing de gele vlag uit. Voor kleurblinden betekent dat: baden toegelaten, zwemmen niet. Nogal logisch dat die kinderen aan het verdrinken waren als je niet mag zwemmen bij gele vlag. In de namiddag was het probleem opgelost. De wind nam in kracht toe met pieken tot 7 beaufort. De redders wilden zich geen tweede keer nat maken en hesen de rode vlag.

Die wind hebben we gisteren zelf ook serieus aan den lijve ondervonden toen we naar Blankenberge fietsten. Na de publireportage over die Sandra in de Stationsstraat 4 die ervan droomt ooit in een klein bungalowtje te wonen waar ze haar achterdeur altijd kan openlaten, wou ik haar wel eens in het echt zien. Een uur fietsen. Wind tegen, anders was er ik op een half uur geweest.   

Ben langs de dijk van Blankenberge gereden, meteen daagde het me weer  waarom we geen appartement in Blankenberge wilden kopen. Zowel op de dijk als in de Kerkstraat krioelt het van de dikzakken. Nu weet ik waar de programmamakers hun inspiratie haalden voor “Dikke maatjes”.  Als je appartement verhuurd wordt aan die dikbillen, moet je om de veertien dagen je lattoflex vervangen, en je kunt dat niet afhouden van de waarborg, want daar kom je niet mee toe.

Op de dijk kon je vanaf vijf uur inschrijven voor de Sea Life strandloop die om 19 uur van start ging. En omdat iedereen van 5 tot 99 jaar zou kunnen meedoen, was de te overbruggen afstand 1, jawel één, kilometer. Een sportief initiatief in samenwerking met de lokale atletiekclub.

Meteen viel mijnen frank. Die slang die twee dagen geleden in de kelder van het Memling Hotel zou gekropen zijn. Zie je, ik gebruik al de voorwaardelijke wijs, want na twee uur zoeken hebben ze geen slang gevonden, en ’s anderendaags ook niet. Maar het concurrerende Serpentarium op de Blankenbergse zeedijk, kwam wel twee dagen na mekaar in de gazet. Slang gevonden ? Bel 050-41 25 49.  Goed gevonden van die mannen. Die moeten daar een goede marketeer hebben zitten. Maar die wou begrijpelijkerwijs ook eens in het nieuws komen nadat Sea Life om de haverklap op (de lokale) TV komt wanneer er een zeehondje met een net om zijn poten aanspoelt.

Enfin, de Stationsstraat ligt een serieus eind af van de Kerkstraat. Jongens, jongens, dat huisje is maar de helft zo groot als op de foto in de gazet. Ik hoop dat die Barbara het niet in haar kop krijgt om volgend jaar een reeks te maken over mensen die op de Zeedijk wonen. Ik zou me schamen om voor de helft van lezend Vlaanderen toe te geven dat seks met de jaren beter wordt, en wat we nu anders doen dan 15 jaar geleden. Mijn schoonouders lezen ook Het Laatste Nieuws, Barbara. En mijn schoonvader is nog geen zeventig. Dus kun je best nog een jaar of tien wachten, voor je afkomt.

Sandra gaf niet thuis. Wie wel de deur kwam opendoen was haar papa. Ook een Italiaan. Had jaren in de mijn van Zwartberg gewerkt, maar is naar de zee getrokken voor de gezonde lucht. Alleen was het voor de oude man toen al te laat. Hij mag inwonen bij zijn dochter. Meteen kreeg ik medelijden met die André, en begreep ik waarom hij met zijn Sandra maar één kleine heeft kunnen maken. Die Coppola – niet Francis – begint iedere nacht het restant van zijn longen uit zijn lijf te hoesten wanneer hij zijn dochter wild tekeer hoort te gaan. Goed ingeburgerd was die dubbelganger van glacier Vincent anders wel. Kalend voorhoofd, grijze sloefen en een blonde Leffe in zijn hand. De waakhond vroeg of hij mij kon helpen. Helpen? Ik gaf hem een bonnetje voor een gratis rondvaart in de haven van Zeebrugge, en droop af.

Sint-Niklaas kwam ook nog eens aan bod in de gazet. Niet door ondergelopen straten, want de regen blijft al weken achterwege, en hierdoor zullen de aardappelen – en bijgevolg ook een bakje friet – tot 60% duur zijn.  Maar door Dominique K. Wie zijn kind ooit nog Dominique durft noemen, moet er rekening mee houden dat die wel eens zou kunnen voorbestemd zijn om pedofiel te zijn. No excuses. De man vliegt voor zes jaar en dus tot zijn achtendertigste in de gevangenis. Jarenlang misbruikte de viezerik de twee zoontjes van zijn vriendin. Maar liefst drie jaar lang betastte, verkrachtte en fotografeerde de man de twee jongens van elf en twaalf jaar. In plaats van zich met zijn vriendin bezig te houden. Man, man, man toch. En Evelyne, die werd ook veroordeeld tot één jaar voorwaardelijke celstraf. En dat wegens schuldig verzuim. Wie laat zijn kinderen nu in godsnaam misbruiken door zijn partner, zonder in te grijpen.

Vanavond moet ik het Journaal zien, want ik ben er niet gerust in hoe het zal aflopen met die kleine van negen, die sinds gisteravond verdwenen is in Verviers;

De limburgers die niet meteen de reputatie hebben zich snel boos te maken, zijn in hun gat gebeten. Chris Lomme – de actrice op wie Walter Grootaers jaren verliefd is geweest toen hij nog kon zingen – moet in één of ander zomerprogramma denigrerend gedaan hebben omdat ze tot 3-maal toe sprak over dé limburg. Jongens, jongens, hebben ze ginder lange tenen gekregen sinds Steve daar gouverneur geworden is. ’t Is niet omdat een aap mooie kleren aantrekt dat het geen aap meer is.

Over apen gesproken. Oost-Vlaanderen heeft ook een nieuwe gouverneur. André kreeg eind 2004 eindelijk zijn troostprijs. Hij had talloze keren naast een ministerpost gegrepen, maar zijn trouw aan de partij werd uiteindelijk beloond. In Limburg werd Hilde Houben-Bertrand van CD&V al opgevolgd door een socialist, dus kon in Oost-Vlaanderen de socialistische Balthazar niet opgevolgd worden door een even rode Willockx. Hier was blauw aan zet.

De nieuwe gouverneur bezocht zijn provincie en had al snel door dat de belangrijkste haven van Oost-Vlaanderen in het Waasland ligt en niet in Gent. Dat de werkgeversorganisatie Voka-Waasland destijds koos voor een fusie met Voka-Antwerpen in plaats van met Voka-Oost-Vlaanderen vindt André een identiteitsverloochening. En nu wil die man het Oost-Vlaams gevoel versterken. Alhoewel hij zelf spreekt van een Oost-Vlaamse gevoelen. “Een herkenbare gemeenschappelijke sokkel of uithangbord binnen de grenzen van een provincie.”

De gouverneur wil dat we binnenkort spreken van dé Oost-Vlaming, met als gemeenschappelijk kenmerk het Gents ? Gelijk men ook spreekt over dé Limburgers. Die zijn doorgaans wat trager en houden er huisdieren met 26 letters op na. De West-Vlamingen kennen het verschil niet tussen de letters g en h, maar zijn doorgaans harde werkers. En dé Antwerpenaar heeft een groot bakkes.  En al je die durft open doen op de verkeerde buslijn, slaan ze je ervoor dood. Onze Guido kon het  niet meer komen vertellen dat zijn TGV niet kon vertrekken die zaterdagavond.

Zou de vader van Stacy mijn weblog gelezen hebben gisteren? Vandaag staat hij in het groot in de gazet. Vader Lemmens zegt dat Aït Oud de dader is, en niet langer een verdachte. Na gesprekken met het Luikse gerecht en speurders is Thierry Lemmens, de vader van het vermoorde meisje Stacy, ervan overtuigd dat Abdallah Aït Oud de dader is. Eén element is voor hem doorslaggevend: zijn schaafwonden aan zijn handen en rug. Die zouden volgens de verdachte veroorzaakt zijn door braamstruiken. Maar er staan geen struiken aan het huis van zijn vriendin, zoals Abdallah beweert, maar wel langs de spoor­weg waar de lichamen van Stacy en Nathalie zijn gevon­den.

Ik hoop dat hij het bij het rechte eind heeft, gelijk mijn vrouw nu en dan in haar hand. En dat een verdachte niet zomaar als dader afgeschilderd wordt. Het is natuurlijk erg en niet goed te praten wat er met Stacy en Nathalie gebeurd is, en ik was toen de eerste om te zeggen, dat ik vind dat je wel met je kinderen tot een diep gat in de nacht op een braderie mag rondhangen. Jan Becaus heeft voor mij sindsdien afgedaan. Dat hij zich eens moeit met zijn eigen zaken. Ik wil niet bestempeld worden als een slechte ouder omdat ik nu toevallig wat langer dan voorzien een paar Leffe’s zit te drinken op een of ander terras, terwijl mijn kids zich wat onledig dienen te houden met een tennisbal en skates op de dijk. Ik wil leven in een wereld waarin iedereen zichzelf kan en mag zijn, en waar iedereen ongestoord zijn ding kan doen, zonder constant bevreesd te moeten zijn dat er iets ergs met je kinderen kan gebeuren. Een wereld waarin ze met hun fikken van (mijn) kinderen blijven.

’t Is maar dat ik niet zou willen dat die kaalgeschoren Aït Oud vrijuit zou gaan wegens een procedurefout omdat zijn rechten wel eens zouden kunnen geschonden zijn.

Dinsdagavond heeft de Gentse politie in het centrum van Gent nog een 37-jarige kinderlokker opgepakt. Wat bezielt zo’n man? Steven W., want zo heet die man, lokte jonge Turkse meisjes van 5 jaar met een briefje van 5 euro. Die van 10 jaar moest hij waarschijnlijk 10 euro betalen. Voor dat geld zou hij dan van hen foto’s maken op een verlaten terrein met garageboxen. Maar zoals in de meeste sprookjes liep het ook hier serieus fout. De man haalde niet zijn fototoestel uit zijn zak, maar verkrachtte de arme schaapjes. Enfin het is dus oppassen geblazen voor grote mannen met blauwe ogen die zich in de Gentse migrantenwijken verplaatsen met jawel een oranje fiets. Steven heeft intussen 4 feiten van kindermisbruik bekend. Steven, jongen, betaal 30 euro en pak je een hoer van 30. Die wil je voor dat geld zelfs nog afzuigen als ze geen paspoort op zak heeft.

Dat je moest opletten voor mannen die graag lange rokken dragen, dat weet iedereen die op een college heeft gezeten. In Doornik heeft het gerecht een priester en een politieagent opgepakt die regelmatig foto’s kochten van een pedofiele website. Zou Steven dan toch ook foto’s gemaakt hebben voor hij ze verkrachtte ? Enfin Jean-François keek ernaar en omdat hij bekend heeft, mag hij van het bisdom niet meer in contact komen met kinderen.  De arme man deed iets te letterlijk wat zijn grote voorbeeld hem voorschreef: “Laat de kinderen tot mij komen.“

Zijn 63-jarige collega Joep Haffmans uit Gulpen had dan weer een iets gezonder interesse. Wat wil je als in Gulpen als priester-deken geïnstalleerd wordt. Hij deed het “met de gulp van Hod” zoals dé West-Vlamingen dat zeggen en had gezonde seks met verschillende vrouwelijk parochianen. Alhoe­wel, zo gezond was dat niet ook weer niet, want de man werd besmet door één van die wijven die niet alleen de priester binnen liet, en hij besmette op zijn beurt een aantal andere ontrouwe parochianen met een seksueel overdraagbare aan­doening. Syphillis heette dat vroeger. Mannen, hou je vrouw in de gaten als ze weer eens goesting heeft. Ze willen echt wel seks, maar daarom niet per se met hun eigen man. Snap je ’t plaatje?

À propos, Sandra vindt dat de seks absoluut beter wordt met de jaren. En haar André is daar ook best tevreden over, wat zeg ik? “Absoluut. Ik ben heel content met Sandra. We vrijen graag en veel. En merkelijk losser dan vroeger.”  André werkt als bouwvakker en is al 13 jaar samen met Sandra die overdag gaat poetsen. Zo’n vrouw zou ik ook wel willen. Ene die veel en graag vrijt, en het huis schoon houdt. Die van mij kuist niet graag en vrijt niet veel. En over haar kookkunsten kan ik echt niets schrijven.

Die Sandra ziet er me een hevige uit. Een Italiaanse die van de eerste keer de juiste man vond. “André is de eerste en enige man met wie ik ooit intiem was.” zegt ze. Intiem. Wat een deftig woord voor neuken en pijpen. Sandra was vroeger een preutse, maar met ouder te worden is ze haar schaamte kwijtgeraakt en vrijt ze ongeremd. Als daar maar geen brokken van komen.

Er mogen jaarlijks 420 nieuwe artsen en 84 tandartsen aan de slag. Het quotum voor artsen wordt in 2012 verhoogd naar 500. Toch waren er dit jaar weer 2.184 deelnemers die dachten dat hun broodje gebakken was, maar 1633 dommeriken zullen de rest van hun leven gefrustreerd rondlopen als bioloog, apotheker of leraar fysica met een ringbaardje.

Er namen bijna 2 keer zoveel meisjes deel aan het examen, maar er slaagden er een pak minder. Niet erg, vond Evelyne. Ze heeft er Pieter leren kennen, en het was meteen bingo. Pieter is trouwens wel geslaagd, en als alles meezit, zal ze later de telefoon mogen opnemen met de gevleugelde woorden “met de dokterspraktijk van dokter Van den Haute”. Evelyne wou eigenlijk nooit dokter worden, ze had een B-attest en was toch al zinnens om verpleegkunde te studeren. Als ze nu nog maar op kot mag. 

Een 68-jarige vrouw uit Bilzen is donderdagnamiddag in het Albertkanaal in Eigenbilzen verdronken, zo laat de lokale politie van Bilzen weten. Ze verdronk toen ze een wandeling langs het Albertkanaal ging maken terwijl haar vent aan het vissen was. Hoe ze precies in het water terechtkwam, is nog onduidelijk. De lokale politie sluit zelfmoord niet uit. De dame in kwestie zou al een tijdje depressief zijn geweest. Het parket van Tongeren werd van het voorval op de hoogte gebracht. Oppakken die man, en opsluiten. Hij is niet de verdachte maar de dader. Zijn vrouw is depressief sinds dat hij een ander heeft. Mariette staat al jaren droog, en Albert graast al 3 jaar op een andere wei. Hij maakte zijn vrouw wijs dat hij ging vissen, maar hij sloeg een 20 jaar jongere poetsvrouw aan zijn haak. En die kunnen vrijen. Veel en graag zelfs, als we Sandra van André mogen geloven.

Tot die fatale donderdag, gisteren dus, waarop Mariette zei “Ik ga mee vissen.” Albert is inderhaast een hengel en wat wormen gaan kopen om een alibi te hebben. Ze zouden de vrije verkoop van visgerief aan banden moeten leggen. Een mens kan zo maar zonder vergunning een vishengel kopen en een uur later zijn vrouw vermoorden door haar in het Albertkanaal te duwen. Hebben ze in dit land nu nog niets geleerd sinds Hans Van Temsche ook zonder vergunning een vuurwapen kon kopen en 3 slachtoffers maakte ?

Je kunt in dit land zelfs een auto kopen zonder een rijbewijs op zak te hebben, en uit de krantenkoppen op maandag weten we hoeveel weekenddoden dat oplevert.

Mariette is nat, maar daar heeft Albert nu niets meer aan. En  Sandra blijft niet in de Stationsstraat wonen. Ze hoopt stilletjes (maar zet het wel in de gazet – dus zo stil is dat nu ook weer niet) dat ze hun huisje met winst kunnen verkopen om daarmee een klein bungalowtje te kopen in een vrolijke wijk. “Met een tuintje romdomrond en een achterdeur die altijd open staat.” Dan kom ik zeker nog eens langs Sandra! Want goeie vrienden komen altijd van langs achter. Enfin, als uw André niet in bouwverlof is, tenminste.

Stil werd het ook ten huize van de familie Ghysen, toen de 10 maanden jonge Roel in zijn slaap stikte. Roel was het jongste en 8ste kleinkind van Jos Ghysen en diens oog­appel.  Jos was met zijn zeven andere kleinkinderen al naar Disneyland Parijs, die reis kan hij zich nu wel besparen.

En Jo Vally die mag naar ‘Tien om te zien’.  Neen er zijn geen zekerheden meer. De Schlagerzanger verkocht zijn zomersingle ‘SiSiSi’ (kerida) voor één euro en stoot hier­mee door naar de derde plaats in de Vlaamse Top-10 en naar de 7de plaats in de Ultratop-50.  Door de 7de plaats in de ‘Tien om te zien’ Top-20 (waarom heet dat dan niet 20 om te zien ? Alhoewel de helft die ze laten zien, eigenlijk ook al niet de moeite is om te laten zien.) heeft Jo zijn eerste uitzending van het muziekprogramma te pakken. Hij staat volgende week in Blankenberge op het podium met Sandrine, Kaye Styles, Laura Lynn, en de kwelers van K3. De ene zijn dood is de ander zijn brood moet de manager van La Sakhra gedacht hebben, want door de stemproblemen van Natalia komt La Sakhra na haar huilwekkend optreden in de voorrondes van Euro­song weer eens op de buis. Gelukkig alleen maar op VTM deze keer.

Terug naar mijn vrouw die mijn dag goed liet beginnen. Ze zal het graag horen. Uit een onderzoek in Boston is gebleken dat vrouwen die na hun achttiende om en bij de 25 kilogram bijkwamen, hun risico op borstkanker met 45% zagen toenemen. Hoeveel ze woog op haar achttiende is moeilijk te achterhalen, want dat werd in die tijd nog niet bijgehouden, maar ze kan onmogelijk 25 kilogram bijgekomen zijn, of ze zou serieus moeten ondervoed geweest zijn.

Vapeurkes krijgen en maandstonden die achterwege blijven, heeft zo nog zijn gevolgen. Bij vrouwen die na hun menopauze gewicht verliezen, wordt de kans op borst­kanker gevoelig kleiner. Wordt het wijf 10 kilo zwaarder, dan stijgt de kans op borstkanker met ongeveer 18%. En rond lopen met 1 ronde en een platte tiet is niet meteen een fraai beeld. Martine Jonckheere moet er nog altijd van bekomen.  Weet dat tien kilo afvallen het risico dan weer met meer dan de helft doet dalen. Tien kilo! Dat zijn serieus zware joekels, als je het mij vraagt.

De Britse ‘supermama’ Nicola Pridman heeft ze wel nog alle twee in goede staat. Enfin dat heeft ze haar nieuwe chatvriend toch wijsgemaakt. Ze liet haar man en 20 (twintig) kinderen in de steek voor een getrouwde vent die ze op een datingsite leerde kennen.  Net gelijk onze buur­vrouw (die van Peeters) is die er ook vandoor met een militair. Hebben die soldaten dan niets anders meer te doen dan te zitten of te liggen chatten tegenwoordig. Vroeger lag het daar vol met homo’s, tegenwoordig moet je verdorie oppassen dat ze je vrouw niet afpakken.

Was vroeger het (stam)café de gevaarlijkste verleidings­plek, dan is het internet vandaag blijkbaar het échte Temptation Island, en word je bedrogen in je eigen huis, terwijl je met sloefen aan en een frisse Leffe in je hand naar TV zit te kijken. Heeft die van ons daarom ‘s avonds nooit goesting, omdat ze haar portie cybersex achter de lippen heeft ? En dan maar zagen dat ze een nieuwe vibrator wil, een molleke als het van haar afhangt.

‘t Zal de paus een zorg wezen.  De dood van Johannes Paulus II heeft vorig jaar voor extra inkomsten gezorgd door de meerverkoop van publicaties en museumtickets aan de miljoenen pelgrims die voor de begrafenis naar Vaticaanstad reisden. Hoe dom kan nen mens zijn. Met een winst van 9,7 miljoen euro behaalde het Vaticaan het beste budgettaire resultaat van de afgelopen acht jaar. En dat ondanks het feit dat de dode paus ook een meerkost van 7 miljoen euro inhield. Dit blijken vooral personeels­kosten te zijn in de overgangsperiode tussen de dood van de ene en het aantreden van de andere. Ze hadden beter den Bats gebeld, die is met minder content.

Niets meer over Stacy en Nathalie in de gazet vandaag. De meisjes zijn in half ontbonden staat begraven. Vergeten en vergeten.

De kopstoot van Zinedine Zidane blijft voorpaginanieuws. “Ik heb geen spijt van wat ik gedaan heb” zegt de Algerijnse Berber. Voor die mannen zijn familiebanden heilig en als je op het veld iets fluistert over hun moeder of hun zus, kun je je aan wat speeksel in je gezicht of een kopstoot verwachten. Dat had de Italiaan Marco Materazzi moeten weten. Maar het is wel Zidane die een punt mag zetten achter zijn voetbalcarière en Italië die van de jaar wereld­kampioen wordt in plaats van onze zuiderbuur.

“Wordt seks beter met de jaren?” vraagt Barbara Vuyl­steke iedere dag aan een ander koppel dat in de Stations­straat 4 woont. “Dat is tussen Vic en mij” glundert Rita. Dat ze al jaren als broer en zus wonen, gaat Vlaan­deren niet aan, evenmin als voor welke partij ze in oktober zal stemmen. Benieuwd wat Sandra van André uit Blanken­berge morgen zal antwoorden. Als die Sandra goeie seks heeft, wil ik daar wel eens binnenwippen. De stationsstraat in Blankenberge, die moet ik wel vinden, het station weet ik zijn, dus moet ons Sandra daar ergens in de buurt rondlopen. En het zal morgen warm zijn. Zou ze het soort wijf zijn dat met een veel te kort truitje haar piercing in haar navel laat zien? Ik kan me 90 cent besparen door gewoon morgen op mijn fiets te springen. Als die Sandra meevalt, koop ik nadien misschien toch nog de krant.

“De trein is altijd een beetje reizen” moet ook de grijze man die rechtover me zit in de trein gedacht hebben. Wat doet zo’n man nu op dit uur nog op een trein? Heeft zijn vrouw hem buitengegooid? Of moest hij gewoon het huis uit zodat zijn vrouw een hele dag zou kunnen chatten? Hij klapt zijn boekje met ‘breinbrekers’ dicht die hij van zijn dokter op voorschrift iedere dag moet invullen.

De 60-plusser, hij rijdt al voor niks, en nu wilt ie ook nog mijn gazet lezen! Respect moet je daarvoor hebben. Ik gebaar dat het wel degelijk mijn gazet is, maar dat ik de sportbijlage met het relaas over Zidane en Clijsters wel even kan missen, als ik hem maar terugkrijg tegen dat ik in Brugge afstap, want mijn vrouw wil vanavond ook wel eens in die krant bladeren, al is het maar voor de consumentenrubriek of het artikel over de hype van Marseille-zeep. Het blijkt de vreemdste hype ooit te zijn. Zelfs Sien  De Clerck, de poetsdiva uit schoon en meedogenloos heeft zich al laten vangen, want de originele Marseille-zeep zoals mijn bomma ze gebruikte is geurloos Trien De Clerck !

De grijzaard stommelt iets als “ik dacht dat het ’t metrootje was”. Wanneer ik hem diets maak dat het wel degelijk om een betaalde (90 eurocent zonder bonnetje om een dvd goedkoper te kopen) gazet gaat, aarzelt de man toch niet te bladeren naar de pagina met de sudoku’s. Is het dan toch waar dat sudoku het moderne bingospel is? Al een geluk dat die man sudoku ontdekt heeft, wie weet zat die hier anders rechtover mij om de haverklap “bingo” te roepen. Ik laat hem begaan. Mijn tijd komt nog dat ik gratis zal reizen en lezen, denk ik dan.

De gebronzeerde brunette aan mijn rechterzij ruikt niet alleen lekker, ze sluit stijlvol haar ogen tot we het eerste station hebben bereikt. Ik heb geen zin in een babbel, zo van “kus jij vreemde mannen? Of moet ik me eerst even voorstellen”?  en zet mijn MP3 op. Vandaag geen Brian Adams, maar de Nederlandse versie van Mamma Mia in mijn oortjes. Blijkbaar moet ze even meegelezen hebben wat ik op mijn scherm aan het intikken was, want ze kijkt me begrijpend aan. Ja, het had haar grootvader kunnen zijn. Ik kan haar navel zien en krijg plots toch zin in een babbel. Mijn gsm komt tussenbeide en ik heb niet eens de kans om haar nummer te vragen of te vragen of we mekaar nog eens kunnen terugzien wanneer ze in het station van Gent-Dampoort afstapt, en ik mijn telefoongesprek niet afgerond krijg. De trein zet zich terug in beweging, en de grijzaard blijft zitten. De wereld zit niet eerlijk in mekaar.

Ik stap af in het volgende station, denk ik even, maar dan gaat mijn GSM weer af. Toreador. De mensen in de treincoupé merken er niks van of doen toch op zijn minst alsof. Het is mijn vrouw. Mijn wijf zou Brusselmans zeggen. Waar ik “zit” vraagt ze. “Op de trein en op schema” antwoord ik. “Hoe laat zul je er zijn”, vraagt ze. Godbetert. Als ik op schema zit, kom ik toch om halfacht aan zeker, zoals gisteren, en eergisteren, en dag voor eergisteren. Maar ja, het kind heeft gelijk, met de trein weet je nooit of je echt op tijd toekomt, maar waarom zou ik dan verdomme weten of ik op tijd zal toekomen of niet. Vraagt ze dat om te weten of ik niet vroeger toekom misschien ? Ze is alvast niet aan het daten op het net. Een pak van mijn hart.

“Ik zit hier op dijk” zegt ze. “Heb ik veel aan”, denk ik en zeg. “Tof!”. “Het waait wel wat hard en de zee is zilver van kleur.” voegt ze er gehaast aan toe. Zouden we vanavond weer kip met currysaus eten, vraag ik me af en stel de klassieke vraag: “Wat mogen we culinair verwachten?”  “Vanavond eten we kip met curry. Zal ik er wat rijst bij koken?” vraagt ze in een poging me culinair te verleiden. “Ja schat, doe dat, als jij dat ook lekker vindt. Ik heb vanmiddag al uitgebreid gegeten.”

Waarom gaat ze geen kooklessen volgen, vraag ik me dag na dag af. Of wil ze echt haar lichaamsgewicht onder controle houden. Al goed ook, dat verkleint de kans dat ze borstkanker oploopt, en een van mijn speeltjes kwijtspeelt.

“Zou ze zin hebben in seks vanavond?” vraag ik me af. Misschien wel, als ze dit stukje gelezen heeft, of misschien daardoor net niet.